Bridgertonowie. Tom 1-2. Oprawa twarda. Barwione brzegi - Quinn Julia

Postanowienia są dobre, nie tylko te noworoczne, człowiek wtedy ma się do czego odnieść i do czego dążyć. Ma cel, na którym się skupia i świadomość tego dokąd zmierza, co może przyłożyć się do zadowalających efektów. Jednak trzeba mieć na uwadze, by tworzyć postanowienia racjonalne i osiągalne. A z pewnością kwestie uczuciowe do takich nie należą. Anthony to najstarszy z rodzeństwa Bridgertonów. Sam decyduje, że już najwyższy czas, by zmienił stan cywilny, ku zdziwieniu wielu osób. Ma bowiem reputację rozpustnika, która nie jest przesadzona. Mężczyznę interesuje kobieta inteligentna, przyjemna dla oka, ale przede wszystkim taka, w której nie mógłby się zakochać. Postanowienie to jest silnie związane z tajemnicą, której pilnie strzeże. Ale czy da się zapanować nad własnymi uczuciami? Kate debiutuje wraz z młodszą siostrą, z uwagi na problemy finansowe rodziny. Choć jedna z nich musi wyjść dobrze za mąż i kobieta ma świadomość, że to nie będzie ona. W jej mniemaniu jest niezauważalna, gdy przychodzi jej przedstawiać się z siostrą, lecz nie chowa w sobie żalu i stara się jak najlepiej zadbać o dobro młodszej Edwiny. Swoje zamążpójście spisuje po prostu na straty. Jej towarzyszem jest ukochany corgi i nic nie ma się zmienić w tej kwestii. Ale los szykuje dla niej niespodzianki… „Ktoś mnie pokochał” to drugi tom serii opowiadający o losach rodzeństwa Bridgerton, niemniej porywający jak pierwsza część. Quinn potrafi zahipnotyzować swoim pisarstwem i ewidentnie ma pomysły na ukazanie losów kolejnych bohaterów. Powrót do świata, w którym konwenanse są najważniejszym elementem życia, plotki rozsiewane są z prędkością światła, a małżeństwa z rozsądku są szalenie powszechne uważam za wyjątkowo udany. Ponownie wtopiłam się w ten świat i nie miałam ochoty na powrót do rzeczywistości, a to wiele przecież znaczy. Ciekawym wątkiem tu ukazanym są traumy pokoleniowe, temat szalenie rzadko poruszany w literaturze dla kobiet, a stanowiący jakże ciekawe urozmaicenie fabuły. Fabuły poprowadzonej wzorowo, inteligentnie, angażująco i momentami zaskakująco. Bo któż by sądził, że pszczoły mogą mieć tak ogromny wpływ na ludzkie losy? Po tej lekturze śmiało już mogę stwierdzić, że jestem fanką tej intrygującej rodziny, która jest wykreowana naprawdę świetnie, a co ważne także rzeczywiście i porywająco jednocześnie, prezentując czytelnikowi gamę różnorakich charakterów. Mam nadzieję, że kolejne tomy serii szybko wpadną w moje ręce! Polecam, i to nie tylko z uwagi na piękne wydanie!

Niegdyś małżeństwa tworzono z uwagi na pochodzenie, korzyści bądź powiązania rodzinne i na próżno było doszukiwać się w nich miłości. Ich istotą było to, by ród przetrwał, zwłaszcza w wysoko postawionych i utytułowanych rodzinach. Ale czy miłość między dwojgiem ludzi była niemożliwa? Oczywiście, że nie, choć niełatwo było ją znaleźć. Daphne to najstarsza z sióstr Bridgerton i jako pierwsza zaczyna poszukiwania małżonka. Musi oni zyskać aprobatę jej brata, a matka nie ustaje w wysiłkach, by przedstawiać ją kolejnym kawalerom. Daphne, wychowując się z braćmi, wiele się nauczyła i nie można odmówić jej siły i ciętego języka. Momentami kpi z konwenansów, choć w towarzystwie potrafi zachować się doskonale. Jest wytrwała i wie, czego nie chce od życia. A czego chce? Okazuje się, że pewnego księcia… Simon został odrzucony przez ojca zaraz po narodzinach, a potem zyskiwał jedynie kolejne drzazgi w sercu z uwagi na zachowanie jedynego rodzica, który mu pozostał. Dzięki silnej wolnej i ambicji oraz niesłychanej inteligencji stał się mężczyzną szanowanym i znanym w odpowiednich kręgach. Gdy zyskuje tytuł księcia Hastings jedno wie na pewno: nigdy się nie ożeni. Ale nie bez powodu mówi się, by nigdy nie mówić nigdy… „Mój Książę” to pierwszy tom znanej i lubianej sagi „Brigertonowie”. Nie jestem fanką romansu historycznego i choć czytałam o tej serii wiele pochwał, nie byłam przekonana by po nią sięgnąć. W końcu skusiło mnie to piękne wydanie, z twardą oprawą i malowanymi brzegami. I jakże dobrze się stało! Choć sama byłam oniemiała- ja nie mogłam się od tej historii oderwać. Jest tak świetnie, wciągająco napisana, że przeżywałam losy głównych bohaterów całą sobą i ciągle chciałam więcej. Opowieść jest dość pokaźna, ma bowiem niemal pięćset stron, a jednak ja i tak czułam niedosyt po jej skończeniu, kompletnie niechętna do opuszczenia tego londyńskiego świata. Genialna kreacja bohaterów, intrygujące wydarzenia, ciekawe spojrzenie na XIX wieczny Londyn i porywający romans to jedne z wielu cech, które sprawiły, że zakochałam się w tej książce. Ponadto Autorka celnie ukazuje jak wiele krzywdy może narobić dzieciństwo z brakiem miłości i jak ogromną rolę pełnią rodzice w ukształtowaniu pewnego siebie i dojrzałego człowieka. Ciekawym wątkiem jest też broszura Lady Whistledown, która niczym teraźniejsza „Plotkara” jest celnym obserwatorom, wie naprawdę wiele i nie obawia się o tym mówić, chroniąc przy tym swoje prawdziwe dane. Ta książka to majstersztyk w czystej postaci i ogromnie żałuję, że tak długo czekałam, by po nią sięgnąć.

"Ktoś mnie pokochał" to drugi już tom, zaraz po "Mój Książę" i nie ostatni, bo już w przygotowaniu w Wydawnictwie Zysk i S-ka jest część kolejna. Nie są to oczywiście nowości, a nowe wydania, ale sami musicie przyznać, że przyciągają wzrok i wiele osób się na pewno na lekturę skusi (lub na obejrzenie serialu, który, jak głosi naklejka na każdej książce, jest dostępny na platformie Netflix). Ja jeszcze nie oglądałam ekranizacji, a po książki skusiłam się nieco w ciemno, ale już po przeczytaniu pierwszego tomu wiedziałam, że będę mieć każdy kolejny i będę je czytać z przyjemnością. No, chyba że okaże się, że poziom poleci gwałtownie w dół... to sobie wtedy daruję :) To co, zaczniemy od tego, o czym ta książka w ogóle opowiada i zaznaczę również, że jest to kontynuacja i trzeba czytać w odpowiedniej kolejności. Ponownie zagłębiamy się w świat, który dla nas jest historyczny i można by powiedzieć, że nieco nieprawdopodobny, ale to chyba jeden z tych elementów, które nas ciągną do takich powieści, zwłaszcza jeśli faktycznie bardzo ciekawie są opisane, a nie tylko oscylują wokół danej epoki wciskając czytelnikowi na jej temat bzdury. Tym razem to wszystko jest opisane świetnie, a bohaterowie dają odczuć, że są... no właśnie, zagmatwani w swoje miłosne gierki, bo to romans historyczny! W tej części skupiamy się na Anthony'm Bridgerton, który jest kawalerem i to słynnym na cały Londyn! Uwielbia uwodzić kobiety i wcale się z tym nie kryje, ale czy może się zakochać? Okazuje się, że tak. Nawet już małżeństwo zaplanował, wybrał kandydatkę, która ma się stać szczęśliwą jego małżonką i wszystko szłoby cudownie, gdyby nie jej starsza siostra, która się śni naszemu amantowi po nocach. Czyżby miał z tego wybuchnąć skandal? Dla mnie to taka lekka książka, po którą sięgam z chęcią, bo wiem, że będę się przy niej świetnie bawić. Nie chodzi tu tylko o intrygi, których Autorka jest po prostu mistrzynią, ale również o to, jak kreuje więzi rodzinne pomiędzy swoimi bohaterami. Poza tym, to niekoniecznie musiałoby mieć wydźwięk pozytywny, a jednak tutaj dowiadujemy się, że bohaterowie są sobie bliscy, rodzina jest dla nich niezwykle ważna i wbrew pozorom, zawsze zostaje postawiona na pierwszym miejscu. Nic już Wam więcej nie powiem, bo nie chcę zdradzić za dużo, ale polecam! Sięgnijcie po tę serię na odprężenie, na odskocznię od cięższych klimatów i bawcie się świetnie, a może nawet wzruszajcie! Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Zysk i S-ka.

Najnowsze wydanie serii o Bridgertonach, z przepięknymi barwionymi brzegami może w końcu skusić wszystkie osoby, które do tej pory zastanawiały się czy w ogóle warto przeczytać. Na razie wydane zostały dwa tomy, ale wydawnictwo już pokazało wizualizację całości. Poznajcie zatem dwoje głównych bohaterów pierwszego tomu: Daphne, uchodzącą za "normalną", co w świecie elity i w momencie konieczności wyjścia za mąż wcale nie jest zaletą, a także Simon'a, który jest idealną partią, ale ślubu brać nie zamierza. Zatem ta dwójka postanawia zawrzeć układ, który jemu ma dać spokój, a jej rzesze wielbicieli i w końcu wymarzoną miłość. Cóż mam Wam powiedzieć? Niekoniecznie przepadam za książkami, ba, za serialami historycznymi także, a ta historia jest przecudownie napisana i na pewno obejrzę również jej ekranizację. Głównych bohaterów nie da się nie lubić, a że przyszło im żyć w czasach, gdzie każde zmaga się z podejściem, że czym prędzej musi wziąć ślub, to jeszcze dodatkowo mamy porcję śmiechu, a nawet dramatyzmu. Autorka ma wspaniałe poczucie humoru, a do tego bardzo lekki styl pisania, co daje czytelnikowi w sumie świetną rozrywkę, a przy tym może podziwiać warsztat literacki autorki, która, no powiem Wam, ma taki zasób słownictwa, że może się człowiek zdziwić, że to przecież ino romans! Według mnie to jeden z ciekawszych romansów, który dodatkowo jest bardzo mocno nasycony także innymi relacjami rodzinnymi i jedynie mogę zarzucić jej przewidywalność, ale czy to nie jest również często zaleta? Poza tym, sceny typowo erotyczne, intymne? Nie, wyrzuciłabym je z fabuły, bo ewidentnie autorce nie leży pisanie tych właśnie części opowieści. Aczkolwiek to może być tylko moje odczucie. Czy polecam? Tak! To świetna książka, którą wierzcie mi, chętnie zabierzecie do wanny w towarzystwie kieliszka wina, świeczek i aromatu soli do kąpieli. Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Zysk i S-ka.