Na dnie i z powrotem - Agata Pakuła

Adam został wychowany w domu, w którym ojciec nigdy nie żałował sobie alkoholu. Jego starsze siostry szybko założyły własne rodziny, lub po prostu wyjechały żyjąc z dala od bliskich. Chłopak pod koniec ósmej klasy pierwszy raz sięga po wódkę. Potem pojawia się ona sporadycznie by w końcu coraz częściej przejmować nad nim kontrolę. W momentach abstynencji poznaje swoją przyszłą żonę, wkrótce mają powitać na świecie pierwsze dziecko. Mężczyzna przytłoczony wydarzeniami wpada coraz mocniej w sidła nałogu. Czy zdąży się opamiętać zanim będzie za późno? Alkoholizm nie zawsze wygląda tak jak sobie wyobrażamy. Najczęściej chowa się w zaciszu domu powodując coraz większe spustoszenie w organiźmie, relacjach i więzach rodzinnych. Z biegiem czasu przybiera na sile i niezwykle ciężko powiedzieć dość. Nie postanowić ograniczyć, ale definitywnie z nim skończyć. Bohater powieści zaczął pić bardzo wcześnie. Miał momenty abstynencji jednak nieustannie przegrywał walkę z...otoczeniem. To właśnie ono sprawia, że ciężko wyjść z nałogu. A to różne okazje, imieniny, urodziny, wesela, chrzty, pogrzeby... a to spotkanie po latach dawno niewidzianych kolegów. Albo wyjazdy, z dala od rodziny, w miejsca gdzie nikt mnie nie zna i nikt się nie dowie jak "świetnie" się bawię. Natomiast alkohol zniewala, powoli ale skutecznie. Dając ułudę szczęścia, beztroski. Tworząc utopię wspaniałego życia. Bardzo emocjonująca lektura, na której końcu znajdziemy bardzo wartościową rozmowę autorki z terapeutą specjalizującym się i pracującym z osobami dotkniętymi tą chorobą. Książka warta poznania i przemyślenia, skłaniająca do uważniejszego spojrzenia na własne otoczenie i do podjęcia odpowiednich kroków póki nie jest za późno. Polecam.

„Na dnie i z powrotem” Agaty Pakuły to poruszająca, intensywna emocjonalnie powieść o uzależnieniu, upadkach i próbach podnoszenia się z dna, ale także o miłości, nadziei i sile ludzkich więzi. Akcja rozpoczyna się w Kielcach w 1973 roku – co było dla mnie wyjątkowym doświadczeniem, bo mieszkam niedaleko. Niezbyt często trafiam na książki osadzone w miejscowościach, które znam, dlatego ta historia wciągnęła mnie jeszcze bardziej. Opisy miejsc, codzienności i realiów tamtych lat nadają opowieści autentyczności i sprawiają, że czyta się ją z jeszcze większym zaangażowaniem. Fabuła skupia się na losach Adama Lisowskiego, który jako piętnastolatek sięga po alkohol, nie zdając sobie sprawy, że to początek jego wieloletniej walki z nałogiem. Alkohol staje się dla niego ucieczką od bólu, poczucia winy i trudnych emocji. Autorka bardzo realistycznie pokazuje mechanizmy uzależnienia: iluzję kontroli, składane sobie obietnice poprawy, chwilowe zwycięstwa i bolesne powroty do nałogu. Bohaterowie są niezwykle autentyczni – pełni sprzeczności, słabości i emocji. Adam to postać, którą trudno jednoznacznie ocenić, a jego historia momentami boli, momentami wzrusza. Ważną rolę odgrywają też ludzie, których spotyka na swojej drodze – zwłaszcza jego żona oraz osoby, które z pozoru są mu obce, a okazują się kluczowe dla jego życia. Relacje międzyludzkie są tu pełne napięcia, niepewności i trudnych wyborów. To powieść, w której emocje są bardzo intensywne. Towarzyszy czytelnikowi smutek, bezsilność, złość, ale też nadzieja i wzruszenie. Autorka nie unika trudnych tematów – pokazuje, jak uzależnienie niszczy nie tylko osobę chorą, ale także jej bliskich. Porusza kwestie wstydu, samotności, utraty godności i sensu życia, jednocześnie podkreślając, jak ogromne znaczenie mają miłość, wsparcie i obecność drugiego człowieka. „Na dnie i z powrotem” to powieść obyczajowa z wyraźnym rysunkiem psychologicznym. Jest idealna dla czytelników, którzy nie boją się trudnych historii i szukają książek prawdziwych, szczerych i emocjonalnych. To moja kolejna książka tej autorki i po raz kolejny utwierdziłam się w przekonaniu, jak bardzo podoba mi się jej styl – prosty, ale trafiający prosto w serce, pełen wrażliwości i autentyczności. To historia, która boli, ale też daje nadzieję. Zostaje w głowie i w sercu na długo. Jeśli szukacie literatury z głębią, która skłania do refleksji i porusza prawdziwe emocje, bardzo polecam tę powieść.