W cieniu starych wierzb. Zacisze w Wierzbówce. Tom 1 - Aleksandra Rak

Instagram ksiazki_moja_chwila🌿Po tę książkę sięgnęłam z myślą o spokojnej, ciepłej historii i dokładnie to dostałam, a nawet trochę więcej. „ Zacisze w Wierzbówce. W cieniu starych wierzb” tom1 autorstwa Aleksandra Rak to opowieść o zaczynaniu od nowa, o szukaniu swojego miejsca i o tym, jak wiele może zmienić obecność drugiego człowieka. Już od pierwszych stron książka przenosi nas do malowniczego dworku, który zamiast ciszy i ukojenia początkowo przynosi głównej bohaterce prawdziwy życiowy galimatias. 🌿Bardzo polubiłam Ninę, za jej autentyczność, upór i to, że mimo trudnych doświadczeń próbuje zbudować coś od nowa. Pomysł stworzenia Zacisza, miejsca dla kobiet pogubionych i poranionych przez los, jest piękny i pełen nadziei. To właśnie ta kobieca solidarność i wzajemne wsparcie są największą siłą tej powieści. Każda z bohaterek wnosi do historii coś innego, własny ból i własną historię, dzięki czemu łatwo odnaleźć w nich cząstkę siebie. 🌿Ogromnym urokiem tej książki jest klimat, stary dworek, wiejska sceneria i tajemnicze Wierzbówki tworzą miejsce, do którego chciałoby się choć na chwilę uciec od codzienności. To jedna z tych historii, które czyta się powoli, delektując się atmosferą i relacjami między bohaterami. Nie brakuje tu także humoru, szczególnie w momentach z gąsiorem Maurycym, który potrafi rozładować nawet najbardziej napiętą sytuację. 🌿Styl pisania autorki jest przede wszystkim bardzo ciepły i lekki w odbiorze. Język jest prosty i naturalny, ale jednocześnie pełen obrazowych opisów, szczególnie wtedy, gdy autorka przedstawia dworek i otaczającą go przyrodę. Dzięki temu Wierzbówka wydaje się miejscem niemal namacalnym, takim, do którego chciałoby się pojechać choć na chwilę odpocząć. 🌿To ciepła, pokrzepiająca opowieść o tym, że nawet po trudnych doświadczeniach można zacząć od nowa. O sile kobiet, przyjaźni i miejscach, które leczą duszę. Jeśli lubisz powieści obyczajowe z klimatem, pełne emocji i kobiecej siły, to właśnie po tą książkę musisz sięgnąć.

Nina otrzymuje od byłego już męża dworek. Szukając wytchnienia i natchnienia co robić dalej wyrusza w podróż by odkryć jak piękny prezent otrzymała. To co zobaczyła nijak się ma do wizji snutych przez byłego ukochanego. W dodatku musi tolerować towarzystwo hrabiny Kaliny, bo ta ma dożywotnio obiecany kąt w Wierzbówce. Teraz kobieta może albo się załamać i z podkulonym ogonem wrócić do rodziców...albo, z pomocą nowo poznanych kobiet stworzyć piękny, otulony cieniem starych wierzb azyl dla podobnych sobie. Uwielbiam ciepło płynące z książek autorki. Są one pełne życia z całym jego słodko gorzkim smakiem. Czytelniczki nie raz zobaczą w obrazach bohaterek siebie, jak lustrzane odbicia spoglądają na nas i mówią to jesteś Ty, Ty też możesz coś zmienić, nie jesteś sama, poszukaj chwili spokoju, zawalcz o siebie, zostaw przeszłość i śmiało patrz w przyszłość, odetnij te nici, które Cię krępują i nie pozwalają robić tego o czym marzysz. Takie właśnie są bohaterki w tej powieści, zranione, doświadczone i chcące więcej, pragnące miłości i zrozumienia. Wierzbówka odradza się jak feniks z popiołów, bardzo podobnie do kobiet, dla których powstaje. To dobra wróżba na przyszłość i azyl dający poczucie bezpieczeństwa. Zakończenie, wiadomo zostawiło czytelnika z oczekiwaniem na to jak sytuacja rozwinie się dalej, a jednocześnie przez list, uspokoiła mnie i nadal będę czekać na ciąg dalszy ale w spokoju. Na kartach książki pojawia się gość specjalny, jedyny na stałe zamieszkujący dworek, facet - gąsior Maurycy, strażnik i ochroniarz dam. Wyrazy uznania za cudowną oprawę graficzną i cóż tu dodać...czytajcie, słuchajcie i zachwycajcie się kolejną niezwykle udaną i czułą powieścią Oli. Polecam.