Adela - Ewa Popławska

„Adela” Ewy Popławskiej to nastrojowa powieść obyczajowo-historyczna z wyraźnym wątkiem romantycznym, osadzona w Gdańsku końca lat 20., gdzie miłość splata się z biedą, tajemnicą i moralnymi wyborami, które nie mają prostych odpowiedzi. To historia o uczuciu rodzącym się w cieniu zależności, o kobiecej sile i o tym, jak cienka bywa granica między nadzieją a złudzeniem. Fabuła zaczyna się w momencie powrotu Adama Jabłońskiego do Gdańska po dwunastu latach nieobecności. To mężczyzna z przestępczą przeszłością, chłodny, zamknięty w sobie, budzący respekt i niepokój. Jego drogi krzyżują się z Adelą Kramer – młodą kobietą przytłoczoną odpowiedzialnością. Opiekuje się niewidomą matką, młodszą siostrą i zmaga się z długiem, który nie daje jej spokoju. Kiedy zostaje kochanką Adama w zamian za pieniądze, relacja ta od początku naznaczona jest nierównowagą i emocjonalnym napięciem. Z czasem jednak w Adeli rodzi się uczucie, którego nie potrafi już kontrolować. Zaczyna zadawać sobie pytania: kim naprawdę jest mężczyzna, z którym dzieli życie, dlaczego nie mówi o przeszłości i czy w jego sercu jest miejsce na coś więcej niż układ? Bohaterowie są pełni sprzeczności i bardzo ludzcy. Adela to postać, którą łatwo zrozumieć – zmęczona, przestraszona, ale gotowa do poświęceń dla bliskich. Jej uczucie do Adama jest jednocześnie jej siłą i słabością. Adam z kolei to mężczyzna zbudowany z tajemnic, wewnętrznie rozdarty, balansujący między chłodem a ledwie dostrzegalnymi przebłyskami emocji. Ich relacja jest trudna, momentami bolesna, pełna niedopowiedzeń, napięcia i pragnienia bliskości, która może okazać się złudzeniem. Emocje w powieści są gęste i duszne – dominuje niepewność, lęk o jutro, poczucie zależności, ale też nadzieja, że miłość potrafi odmienić człowieka. Czytelnik towarzyszy Adeli w jej wewnętrznych rozterkach, czuje jej strach, tęsknotę i pragnienie, by choć raz życie potoczyło się inaczej, łagodniej. Gatunkowo to powieść obyczajowa z historycznym tłem i elementami romansu, skierowana do czytelników, którzy cenią emocjonalne historie o trudnych relacjach, silnych kobiecych bohaterkach i uczuciach dalekich od bajkowej idealizacji. Zachwyci tych, którzy lubią klimat międzywojennego miasta, moralne dylematy i miłość rodzącą się w nieoczywistych okolicznościach. Styl Ewy Popławskiej jest spokojny, plastyczny i bardzo emocjonalny. Autorka skupia się na psychice bohaterów, ich spojrzeniach, gestach i przemilczeniach, budując napięcie bardziej atmosferą niż gwałtowną akcją. Książkę czyta się płynnie, ale z narastającym niepokojem i ściskiem w sercu, bo od początku czuć, że ta historia nie będzie łatwa ani jednoznaczna. To przejmująca opowieść o miłości wystawionej na próbę, o wyborach dokonywanych z konieczności i o pragnieniu, by ktoś wreszcie zobaczył w nas coś więcej niż słabość, dlatego warto po nią sięgnąć, jeśli szuka się historii emocjonalnej, dojrzałej i długo zostającej w pamięci.