Poniedziałek z matchą - Michiko Aoyama

"Poniedziałek z matchą" zaprasza do niewielkiej kawiarenki w Tokio, którą już kojarzymy z czwartkowego kakao. W pewien poniedziałek natomiast goście mogą nieoczekiwanie skosztować porządnej matchy, a kolejni stali i przypadkowi goście zaczynają snuć przed nami swoje historie... Uwielbiam pióro Michiko Aoyamy, która w nietuzinkowy sposób tworzy magię z codzienności. U niej najdrobniejsze gesty czy pozornie błahe słowa potrafią obrócić o 180 stopni życie bohaterów, a najwięcej piękna i nadziei odnajduje się tam, gdzie najmniej się go spodziewamy. Konstrukcja książki to klasycznie krótkie opowieści, tym razem dziejące się na przestrzeni całego roku. Każda historia jest innym miesiącem, a narracja jest przekazywana z ust do ust kolejnym bohaterom, którzy przeważnie najpierw są w tle u innych, a potem wychodzą na pierwszy plan. Tworzy to niezwykły mikroświat, którego spoiwem staje się ów mała kawiarnia i łyk matchy. Poezja w prozaiczności, jak się patrzy! Wydawać by się mogło, że w kilku czy kilkunastostronicowych migawkach trudno przywiązać się do postaci, a jednak autorka nawet w tak skondensowanej formie sprawia, że angażujemy się w ich przeżycia, kibicujemy, darzymy sympatią i tęsknimy po zakończeniu. To dopiero zręczność pióra, zachowującego to, co niezbędne, a jednocześnie satysfakcjonująco wyczerpującego temat. Kojący klimat książki pozwala z pełnią emocji, a jednocześnie spokojem i wyciszeniem przeżywać, delektować się i rozmyślać. Możemy się nią całą nacieszyć za jednym zamachem, aczkolwiek mocno jej konstrukcja zachęca do delektowania się każdym rozdziałem w odpowiadającym miesiącu i myślę, że w tym formacie chętnie do niej kiedyś powrócę. Azjatyckie utwory były i są nadal dla mnie absolutnie zjawiskową literaturą i podobne odczucia mam przy tym tytule. Czytajcie i zachwycajcie się ze mną 💚