Mieli nas za opętanych Historie nadużyć... - Szymon Piegza

„Mieli nas za opętanych. Historie nadużyć egzorcystów” Szymona Piegzy to wstrząsająca książka reporterska, która z ogromną precyzją i empatią odsłania historie ludzi skrzywdzonych przez osoby, które miały nieść pomoc. To nie jest opowieść o wierze ani jej krytyka, ale o nadużyciach, manipulacji i dramatach, które przez lata pozostawały w cieniu. Autor prowadzi czytelnika przez historie kilku bohaterów – Natalii, Agnieszki, Pawła i innych osób, które w różnym momencie swojego życia trafiły pod „opiekę” egzorcystów. Każda z tych opowieści to osobny dramat, ale wszystkie łączy jedno: bezradność ofiar i niemal całkowity brak kontroli nad tym, co dzieje się w przestrzeni uznawanej za duchową praktykę. Natalia, która godzinami była unieruchamiana i pozbawiana podstawowych praw. Agnieszka, której „wizje” okazały się objawem nowotworu, a nie rzekomego opętania. Paweł, były ksiądz, który w obsesyjnym poszukiwaniu zła prawie zatracił siebie. Piegza opisuje te losy z ogromnym szacunkiem – nie ocenia ofiar, nie upraszcza, nie koloryzuje. Pozwala im mówić. To, co najmocniej wybrzmiewa w książce, to emocje – zarówno te zapisane w historiach, jak i te, które towarzyszą czytelnikowi. Jest tu lęk, poczucie uwięzienia, dezorientacja, ból i upokorzenie. Ale jest też gniew, kiedy widzimy, jak łatwo kilka osób może przekroczyć granice, zanim ktokolwiek zareaguje. Czytelnik odczuwa narastającą niesprawiedliwość, a momentami wręcz niedowierzanie, że takie praktyki mogły odbywać się bez jakiejkolwiek kontroli. To emocjonalny ciężar, który długo zostaje w pamięci. Pod względem gatunkowym książka jest solidnym reportażem śledczym – rzetelnym, udokumentowanym, opartym na rozmowach, faktach i analizach. Piegza nie ucieka od trudnych pytań dotyczących odpowiedzialności Kościoła i systemowych zaniedbań, ale przede wszystkim oddaje głos tym, którzy dotąd byli milczeni. To lektura dla osób, które interesują się reportażem, tematami społecznymi, nadużyciami władzy i psychologią człowieka, a także dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć, jak łatwo można skrzywdzić osobę szukającą pomocy. Nie trzeba być specjalistą ani znawcą tematyki religijnej – książka jest przystępna, a jednocześnie bardzo głęboka. To poruszająca, potrzebna i świetnie napisana książka, która otwiera oczy i zmusza do refleksji nad granicami duchowej opieki oraz odpowiedzialnością instytucji. Zdecydowanie warto ją przeczytać – zarówno ze względu na jej wartości społeczne, jak i literacką jakość. Polecam.