POPR-ańcy na tropie emocji. Mela się wstydzi - Anna Sakowicz, Hubert Grajczak

Jeśli traficie na książkę „Mela się wstydzi. POPR-ańcy na tropie emocji” autorstwa Anny Sakowicz, to serio warto się przy niej zatrzymać na chwilę. To jedna z tych historii, które są proste, krótkie… a jednak trafiają dokładnie tam, gdzie trzeba, prosto w dziecięce emocje. O czym to w ogóle jest? Poznajemy Melę, małą bohaterkę, która świetnie radzi sobie z pływaniem, ale gdy przychodzi moment wystąpienia przed innymi… pojawia się wstyd., i to taki dobrze znany ściska w brzuchu, blokujący, sprawia, że najchętniej by się człowiek schował. Na szczęście Mela nie jest sama. Ma obok siebie przyjaciół z Psiego Oddziału Przyszłych Ratowników, którzy ją wspierają, dodają odwagi i pokazują, że nawet małymi krokami można pokonać swoje obawy. Nie ma dziecka, które z niczym nie boryka się każde ma jakiś swój kłopot, problem, troskę, z którą potrafią lub nie radzić sobie. My jako rodzice możemy pomóc im mniej więcej dzięki takim książeczkom. To jest największa siła nie tylko tej części, ale całej serii. Te pozycje nie moralizują, nie pouczają. Dlaczego dzieci to polubią? Bo to jest napisane „po dziecięcemu”. Krótko, jasno i z bohaterami, których łatwo polubić szczeniaki, emocje, trochę humoru i dużo ciepła. Dziecko szybko zobaczy, że: nie tylko ono się wstydzi, to uczucie jest normalne, da się coś z tym zrobić i, co ważne, historia daje takie małe podpowiedzi, jak sobie radzić w realnym życiu. Nie na siłę, tylko tak naturalnie, między wierszami. Dla rodzica to złoto. Mówię Serio. To nie jest tylko bajka do przeczytania na dobranoc i zapomnienia. To świetny punkt wyjścia do rozmowy: „A ty, kiedy się wstydzisz?” „Co ci wtedy pomaga?” I nagle okazuje się, że dziecko zaczyna mówić więcej niż zwykle. Seria „POPR-ańcy na tropie emocji” została pomyślana tak, żeby każdy tom dotykał innego uczucia, takich jak strach, złość, radość czy właśnie . Wstyd. Można czytać po kolei, ale też spokojnie zacząć od tej części wszystko jest zrozumiałe od razu. Moja ulubiona opcja książki to audiobook, czyli według mnie jeszcze lepsza opcja dla tych, którzy nie lubią czytać lub na daną chwilę nie mają ochoty po nią sięgnąć. Audiobook jest krótki, idealny do słuchania przed snem lub w aucie. Czas trwania to dosłownie kilkanaście minut, więc nawet mniej cierpliwe dzieci dadzą radę wysłuchać do końca. To taka książka, która nie krzyczy, nie błyszczy na siłę… ale robi robotę. Daje dziecku poczucie, że jego emocje są okej. Daje rodzicowi narzędzie do rozmowy. I robi to w lekki, przyjazny sposób. Jeśli masz dziecko, które czasem się wstydzi (czyli jak wyżej wspomniałam… praktycznie każde), to naprawdę warto po nią sięgnąć. A jak złapiecie klimat, cała seria wciąga jak nic.