Teoria (prawie) wszystkiego - Kara Gnodde

Czy matematyka może udzielić odpowiedzi na wszelkie życiowe rozterki? Na okładce tej książki znajdziemy krótkie polecajki – „Zachwycająca!”, „Błyskotliwa, pełna humoru i czułości.”, „Nie da się o niej zapomnieć.”. I chyba pierwszy raz od bardzo dawna nie mogę się z nimi nie zgodzić. Ta książka to promyk świeżości wśród wielu podobnych sobie tytułów. A gdy dotarłam do końca zobaczyłam, że to debiut Autorki, w co trudno uwierzyć, biorąc pod uwagę jak doskonale to napisała. „Teoria (prawie) wszystkiego” to pozycja, dla której zarwałam noc, a nie robiłam tego od miesięcy i, szczerze mówiąc, myślałam, że ten etap zachwytów nad jakąkolwiek pozycją jest już dawno za mną. A jednak! Po tysiącach przeczytanych pozycji nadal można sprawić, żebym utonęła w fabule, zakochała się bez pamięci w fikcyjnej opowieści i rozpłynęła w zachwytach nad prowadzoną narracją. Gnodde bezsprzecznie ma dar i wręcz trzeba krzyczeć o tej pozycji, by dotarła do jak największej ilości odbiorców. To, co wysuwa się na pierwszy plan to perfekcyjna kreacja postaci, którzy są z krwi i kości, nieidealni, a jednak pełni miłości wobec siebie, próbując odnaleźć się w życiu, do którego już dawno zgubili instrukcje obsługi. Art, brat, którego czasem trudno zrozumieć, geniusz, który nie znosi zmian. Mimi, szalona, ale i opiekuńcza siostra, która zrobiłaby dla niego wszystko, choć czasem brakuje jej już cierpliwości, a ostatnio także sensu i kogoś u boku. Frank, zagadka, pojawia się w ich życiu owiany nutką tajemnicy i wzmaga wiele emocji – zarówno w rodzeństwie, jak i w czytelniku, bo trudno odczytać jego prawdziwe zamiary. Ta trójka, ale i ich bliscy, ich historie i doświadczenia, które niosą na barkach, ich teraźniejsze rozterki i problemy, z którymi się mierzą, przeszłość, która wciąż niesie pytania, matematyka, która jest dla nich niczym członek rodziny, to wciąga zupełnie i bez miary. I pokazuje, że także w gatunku romantyczno-obyczajowym można napisać coś ocierającego się o doskonałość, z nutą oryginalności, przemyślanym tokiem fabuły i tą magią pióra Autorki, która nie zdarza się często. Ogromnie, ogromnie polecam!