Komisarz Tamara Swoboda T.2 Gorycz prawdy - Małgorzata Podstawna

Komisarz Tamara Swoboda otrzymuje od dawnej znajomej zgłoszenie o prawdopodobnym zaginięciu dyrektorki firmy farmaceutycznej. Pozornie sprawa wydaje się wskazywać na nieporozumienie, ale kolejne tropy rzucają nowe światło na zdarzenia - szczególnie, gdy kobieta zostaje znaleziona martwa... Drugi tom cyklu o Tamarze Swobodzie to interesujące śledztwo, poruszające również trudne tematy życiowe, które zaczyna się mocnym akcentem i prowadzi przez rosnące w napięciu i zagmatwaniu zdarzenia. Tym razem dochodzenie zaczyna się niewinnie, wręcz stawiając pod znakiem zapytania, czy jest w ogóle zasadność jego prowadzenia. Od razu widać tu jednak intuicję i skrupulatność naszej śledczej, bowiem bardzo szybko pojawia się sporo wątpliwości i ponurych faktów, które ujawniają wiele mrocznych stron z życia ofiary. Kaskadowo pojawia się sporo podejrzanych i tropów, a obserwowanie, jak Tamara i pozostali śledczy usiłują rozsupłać ten węzeł tajemnic oraz intryg, to porywająca zabawa z wieloma zaskakującymi elementami i satysfakcjonującym finałem. Małgorzata Podstawna stara się zapewnić swojej Tamarze w szczególności solidną głębię emocjonalną. Czy to w dialogu, czy to w przemyśleniach i reakcjach Swobody, możemy dostrzec nękające ją demony, a zarazem wewnętrzną siłę, która pcha ją do działania. To ciekawa i wyrazista bohaterka, szargana wieloma uczuciami, a zarazem, nawet gdy czysto po ludzku ma swoje chwile słabości, pozostaje skuteczna i czujna w tym, co robi. Niestety muszę zwrócić uwagę też na pewien minus, aczkolwiek nie w samej fabule, a w warstwie technicznej. Wyłapałam wyjątkowo dużo błędów w tekście, zdecydowanie przy kolejnych książkach przydałaby się bardziej uważna korekta, aby tekst nie tracił niepotrzebnie takimi niedociągnięciami. Drugi tom podkręca zarówno warstwę śledczą, jak i emocjonalną u znanych nam już bohaterów. Czyta się szybko i z zainteresowaniem, jestem też zachęcona do czekania na potencjalny kolejny tytuł z Tamarą w roli głównej. Cieszy też wyraźny widok tego, jak z książki na książkę rozwija się autorka i nabiera wiatru w skrzydła. Oby tak dalej! 😊